تبلیغات
هرچی بخوای هست - دختران خیابانی

دختران خیابانی

یکشنبه 22 فروردین 1389 04:15 ب.ظ

نویسنده : نازنین تنها
ارسال شده در: نگاهی به واقعیت تلخ زنان و دختران خیابانی+عکس ،
امروزه‌ پدیده‌ «دختران‌ خیابانی‌» و یا «دختران‌ فراری‌» به‌ عنوان‌ یكی‌ از شرم‌آورترین‌ آسیب‌های‌ اجتماعی‌، چهره‌ مخدوشی‌ از كشور را در انظار جهانیان‌ به‌ نمایش‌ گذاشته‌ است‌أ دخترانی‌ كه‌ خانه‌ و كاشانه‌خویش‌ را رها كرده‌ و به‌ روسپیگری‌ روی‌ آورده‌اند. در همه‌ جای‌ دنیا پدیده‌ «فحشا» عمدتاص ناشی‌ از فقر است‌ و به‌ همین‌ لحاظ‌ بررسی‌ علل‌ و عوامل‌ فحشا و به‌ تعبیری‌ دیگر «خودفروشی‌» در جامعه‌یی‌ چون‌ ایران‌ كه‌ یك‌ سوم‌ جمعیت‌ آن‌ در فقر مطلق‌ بسر برده‌ و یك‌ سوم‌ دیگر در آستانه‌ زیر خط‌ فقر قرار گرفتن‌،واقع‌ شده‌ و تنها یك‌ سوم‌ باقی‌مانده‌ از رفاه‌ برخوردارند،به‌ نظر نمی‌رسد كار دشواری‌ باشد.

نتیجه‌ یك‌ تحقیق‌ جامعه‌شناسانه‌ در این‌ زمینه‌ نشان‌ می‌دهد:«54 درصد دختران‌ فراری‌ دارای‌ پدران‌ بیكار،46 درصد در خانواده‌های‌ دارای‌ سوابق‌ كیفری‌ زندگی‌ می‌كرده‌،7\71درصد محروم‌ از داشتن‌ رابطه‌ صمیمانه‌ والدین‌ بوده‌ و سرانجام‌،3\48 درصد دارای‌ خانوادههایی‌ با پایگاه‌ اجتماعی‌ پایین‌ بوده‌اند(1).» اگر بپذیریم‌ عدم‌ رابطه‌ صمیمانه‌ والدین‌ غالباص ناشی‌ از فقر و تنگدستی‌ است‌،ملاحظه‌ می‌شود كه‌ تمامی‌ این‌ عوامل‌ ریشه‌ در تنگناهای‌ اقتصادی‌ دارند. بر طبق‌ بررسی‌ دیگری‌،«هر ماهه‌ 400 دختر گم‌شده‌ داریم‌(2).» به‌ عبارت‌ دیگر هر ماهه‌ این‌ تعداد از دختران‌ اقدام‌ به‌ فرار از خانه‌ می‌كنندأ هرچند ممكن‌ است‌ تعداد اندكی‌ از آنان‌ نیز ربوده‌ شده‌ و یا بطور ناخودآگاه‌ و توسط‌ باندهای‌ فساد به‌ جمع‌ دختران‌ خیابانی‌ پیوسته‌اند. مدیر مراكز نگهداری‌ از دختران‌ فراری‌ پیرامون‌ این‌ پدیده‌ می‌گوید:«میانگین‌ سن‌ دختران‌ فراری‌ 9 تا 17 سال‌ است‌ كه‌ نشان‌ از وضعیت‌ بحران‌ روحی‌ دختران‌ در این‌ مقطع‌ سنی‌ دارد. به‌ اعتقاد وی‌ دخترانی‌ كه‌ پیشینه‌ اقامت‌ در مراكز نگهداری‌ دختران‌ فراری‌ را دارند،دختران‌ دیگر را ترغیب‌ به‌ فرار از خانه‌ می‌كنند. ضمن‌ آنكه‌ پدیده‌هایی‌ همچون‌ فقر،بیكاری‌،درگیری‌ خانوادگی‌،اعتیاد پدر و مادر و گسستگی‌نظام‌ خانواده‌،همگی‌ از عوامل‌ این‌ آسیب‌اجتماعی‌ به‌ شمار می‌روند(3).»

آنچه‌ در كشور ما و بویژه‌ در كلان‌شهری‌ چون‌ تهران‌ به‌وضوح‌ دیده‌ می‌شود،مترادف‌ بودن‌ پدیده‌ «فرار دختران‌»با حرفه‌ «روسپیگری‌» است‌. چرا كه‌ مراكز نگهداری‌ دختران‌ فراری‌،تنها امكان‌ نگهداری‌ تعداد اندكی‌ از آنان‌ را آن‌ هم‌ برای‌ مدتی‌ محدود دارند و اصولاص هیچ‌ برنامه‌ تدوین‌ شده‌یی‌ در كشور برای‌ نجات‌ قطعی‌ و همیشگی‌ آنها از روی‌ آوردن‌ به‌ روسپیگری‌ وجود ندارد. نتایج‌ پژوهش‌ مجله‌ «پگاه‌» تبلیغات‌ اسلامی‌ قم‌ در مورد روسپیان‌ نشان‌ می‌دهد:«در سنین‌ 12 9 سالگی‌ 2 درصد ،16 13 سالگی‌ 60درصد ،20 17 سالگی‌ 60 درصد و 20 16 سالگی‌ 95 درصد روسپیان‌ ،روسپیگری‌ را آغاز كرده‌اند. مضافا آنكه‌ ،وارد شدن‌ كودكان‌ 12 9 ساله‌ به‌ جرگه‌ زنان‌ خیابانی‌ ،موجب‌ آموزش‌ ایدز از دوران‌ دبستان‌ شده‌ است‌(4 ).» و این‌ در حالی‌ است‌ كه‌ جانشین‌ معاون‌ اجتماعی‌ ناجا نیز اظهار می‌دارد: «طی‌ پنج‌ ساله‌ 76 تا 80 ،نیروی‌ انتظامی‌ بطور كلی‌ دو هزار و 738 دختر فراری‌ را دستگیر كرده‌ است‌.

وی‌ در همین‌ زمینه‌ می‌افزاید: پدیده‌ فرار از منزل‌ در طول‌ سالهای‌ 76 تا 78 با رشدی‌ معادل‌ 300 درصد ،روندی‌ صعودی‌ را پیموده‌ ولی‌در سالهای‌ 79 و 80 این‌ رشد روبه‌كاهش‌ گذاشته‌ است‌. ضمن‌ آنكه‌ 5\42 درصد دختران‌، انگیزه‌ فرارشان‌ قرار گرفتن‌ در كنار دوستی‌ از جنس‌ مخالف‌ بوده‌، 66 درصد در منزل‌ این‌ دوست‌ یا مردان‌ دیگر پناه‌ گرفته‌، 5\82 درصد دختران‌ غفلت‌ورزی‌ خود از عواقب‌ خطرناك‌ مساله‌ فرار را عامل‌ فرار خود دانسته‌ و 70درصد نیز به‌ هدف‌ خود در0 فرار نرسیده‌اند(5).» همچنین‌ چندی‌ پیش‌ یكی‌ از روزنامه‌های‌ صبح‌ از شناسایی‌ 84 هزار زن‌ ویژه‌ در سطح‌ تهران‌ و 150 خانه‌ فساد عمدتاص در شمال‌ این‌ شهر و دستگیری‌ روزانه‌ 50 تا 60 دختر خیابانی‌ خبر داده‌ بود.

آمار اخیر دختران‌ خیابانی‌ دستگیر شده‌ كه‌ برخی‌ از آنان‌ به‌ بیماری‌ ایدز نیز مبتلا بوده‌ و در انتقال‌ ویروس‌ این‌ بیماری‌ به‌ دیگران‌ نقش‌ موؤؤری‌ را ایفا می‌كنند با آمار ارایه‌ شده‌ از سوی‌ جانشین‌ معاون‌ اجتماعی‌ ناجا در این‌ زمینه‌ تفاوت‌ فاحش‌ دارد. آنچه‌ مسلم‌ است‌ پدیده‌ زشت‌ «روسپیگری‌»به‌ شكلی‌ عریان‌ و حتی‌ بیشتر از اعتیاد به‌ مواد مخدر،دست‌ كم‌ در سطح‌ شهر تهران‌ موج‌ می‌زند و جمعیت‌ روسپیان‌ از جمعیت‌ معتادان‌ در سطح‌ پایتخت‌ كشورمان‌ پیشی‌ گرفته‌ است‌. بنابراین‌،نیازی‌ به‌ تحقیق‌ و آمار و ارقام‌ ندارد.

صادرات‌ قاچاق‌ دختران‌ فراری‌ به‌ كشورهای‌ حاشیه‌ خلیج‌ فارس‌ به‌ وسیله‌ باندهای‌ فساد و یا شنیدن‌ خبر روسپیگری‌ دختران‌ ایرانی‌ در تركیه‌،براستی‌ دل‌ هر ایرانی‌ غیرتمندی‌ را به‌ درد می‌آورد. ولی‌ آیا حل‌ این‌ مشكل‌ و یا نابودی‌ این‌ پدیده‌ حقارت‌آمیز،بدون‌ حل‌ مشكلات‌ اقتصادی‌،اجتماعی‌ و فرهنگی‌ جامعه‌ ایرن‌ امكانپذیر خواهدشد?



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -